بهترين داستانهای کوتاه من

مترسک ها گناه دارند؟

quietman — Sat, 22 Aug 2009 11:10:18 GMT

داستان:

« مترسک ها گناه دارند؟ »

اثر: محمدحسین جدیدی نژاد

انگشت بزن یا خونی در لابه لای موهای طلایی یک دختر

quietman — Sat, 25 Apr 2009 17:09:18 GMT

داستان :

انگشت بزن

یا

خونی در لابه لای موهای طلایی یک دختر

از: خودم

خداحافظی موقت برای یافتن خود خودم

quietman — Mon, 26 Jan 2009 15:38:18 GMT

دوستان عزیزم سلام

امیدوارم حالتان خوب باشد.

راستش مدتی است که دارم با خودم می جنگم. دلم می خواهد خود خود خودم را بیابم.

دلم می خواهد طوری خودم را بشناسم که بتوانم به کسی بگویم به من اعتماد کن.

تمام این مدت آمدید و نظر دادید.

این گل را تقدیم می کنم به شما

تقریبا دیگر میل ها و... را چک نمی کنم بنابراین اگر کار مهمی داشتید می توانید شماره موبایلم را از قسمت اطلاعات مدیر وبلاگ-گوشه و بالای وبلاگ-بردارید و با من تماس بگیرید.

دعا کنید که خودم را بیابم و گذشته را فراموش کنم. ببخشم و بخشیده شوم.

دعا کنید بتوانم خودم را بیابم.سخت است اما می توانم.

می جنگم تا بیابم خودم را.

فراموشم نکنید چون فراموشتان نمی کنم.

به زودی می آیم و جدیدی جدید را به شما معرفی می کنم.

کمتر از دوماه طول می کشد. قول می دهم.

دوستتان دارم.

تو قاتل من

quietman — Mon, 22 Dec 2008 14:30:18 GMT

داستان

" تو قاتل من "

از : خودم

من...تو...او...، يا شناسه هاي جداي زندگي من

quietman — Mon, 24 Nov 2008 14:49:18 GMT

داستان

من...تو...او...، يا شناسه هاي جداي زندگي من

از : خودم

شعر: بايد ترسيد

quietman — Tue, 11 Nov 2008 19:40:18 GMT

شعر : باید ترسید

شعر : سکوت

از : من گذشته و امروز

سكوت

رقصيدن واژه

دختري مي خواند......

خواب شفیره ها

quietman — Mon, 13 Oct 2008 14:04:18 GMT

خواب شفیره ها

شاهکاری از:علیرضا محمودی ایرانمهر

داستان : خط پايان،مي روي يا مي ماني؟

quietman — Wed, 01 Oct 2008 11:17:18 GMT

تقديم به ؛جوجو؛ دوست غمهای من گذشته ی تنها و شاديهای من عاشق امروز

يک ساعت پيش توي دنياي خودم بودم دنيايي که همه اش زيبايي بود واردش که شوي نفس نفس مي زني پاهايت باد مي کند سرت درد مي گيرد و چقدر لذت مي بري که هرچه مي دوي اين پيست تمام نمي شود گاهي هم فکر مي کني کاش بايستي تا پاهايت راحت شوند اما نه...بايد بدوي آخر تو نمي داني که يک ساعت ديگر دکترها به تو مي گويند که اگر بازهم بدوي ميميري.

چند دقيقه اي مي شود که از مطب دکتر بيرون آمده ام دنيايي را از من گرفته اند،دنيايي که مال خودم بود پر بود از مدالها،سردي هاي زمستان و پادردهاي شبانه.

اما هنوز دلم مي خواهد بدوم .

شروع مي کنم به دويدن مثل هميشه نمي دوم ساعت ندارم دوست دارم اين دفعه را براي دلم بدوم با سرعت ميدوم پاهايم سر شده از جلو مغازه ها مي گذرم هر چه بيشتر خسته مي شوم بيشتر به خودم فشار مي آورم دلم مي خواهد بميرم.

درختها با سرعت از کنارم مي گذرند تماشاچي ها نشسته اند و دست مي زنند اما صداي هيچ کس را نمي شنوي سرعتت را بيشتر مي کني پشت سرت هستند بايد بجنگي.

داور را مي بيني که جلويت ايستاده:«22 دور».

دلت مي خواهد بايستي زير سايه درختها بنشيني و هندوانه بخوري اما بايد بجنگي فقط سه دور ديگر.

سرعتم را بيشتر کردم ده قدم تا خط پايان مانده يک گام برمي داري مدال را به گردنت مي آويزندگام بعدي،زير پرچمهايي که جلو خانتان نصب کردند مي ايستي و منتظر مي شوي تا مرجان بيايد،حتما پرده ها را که مي بيند جلو مي آيد و تبريک مي گويد و بازهم زبانم نمي چرخد تا حرفم را بزنم اصلا چه مي توانم بگويم؟ اما بايد چيزي بگويي حتي دروغ!،اگر نگويي شايد برود استراليا زير درختهاي بلند بنشيند و اصلا يادش نيايد که تو هم بودي و اگر به ياد تو هم بيفتد حتما کسي را تصور مي کند که با بوي عرق و زردي مدالهايش زندگي مي کند و شبها خواب مي بيند کنار همان مرد آلماني که هميشه اسمش را مي برد ايستاده و مي خواهد مسابقه بدهد و حتما هيچ کس ديگر را دوست ندارد.

به خانه هاي شطرنجي زير پاييم نگاه کردم و دانستم که دو متر تا پايان باقي است يک پايان شيرين،يادم نمي آيد شايد با خودم فکر کردم که آنطرف خط دنياي روياهاست.

از خط رد شدم و روي چمن افتادم صداها در ذهنم کم رنگ مي شدند سرم درد مي کرد به هوش که آمدم دکتر جلويم ايستاده بود و به کاغذ هاي درون پوشه سفيد نگاه مي کرد به حرفهايش گوش نکردم اما بعدا فهميدم اگر دوباره برگردم به دنياي خودم مي ميرم.

از مطب که بيرون آمدم شروع کردم به دويدن مي خواستم بدانم خط پايانم کجاست،دلم مي خواست به همه بگويم که دارم قمار مي کنم اما از قبل مي دانم که قمار را باخته ام.

سرم درد گرفته بود ميدانستم ده ثانيه تا خط پايانم باقي است يک ثانيه گذشت سرعتت را بيشتر مي کني انگار مي خواهي از زمان جلو بيفتي،يک ثانيه ديگر، دومرد با دستهاي کلفت دارند تو را مي شورند و بعد پارچه سفيد را مي پيچند دورت و هيچ کس به اين فکر نمي کند که تو رنگ سفيد را دوست نداري.

دو ثانيه مانده تا از خط پايان رد شوي به بچه اي نگاه مي کني که آن طرف جلو گل فروشي آبنبات چوبي به دست دارد سرعتت را آرام مي کني،مي ايستي و به دختر نگاه مي کني بايد دنياي زيبايي باشد.

عرق همه لباسهايم را خيس کرده وارد مغازه شدم و يک آبنبات چوبي خريدم و با خودم فکر کردم چرا تا حالا آبنبات چوبي نخوردم؟

27/06/1387

همدان

داستان : راز چهارتن عريان

quietman — Sat, 13 Sep 2008 18:17:18 GMT

به نقاشي ها نگاه مي کردم،چقدر دلم مي خواست من هم نقاش باشم قلمو را در رنگ بزنم و شروع کنم به کشيدن يک درخت سرو مي کشيدم که نصفش از بوم بيرون بزند بعد او را با همين شال گردن ارغواني اش در کنار درخت سرو مي گذاشتم،او را کوچک مي کشيدم تا نشان دهم طبيعت جلو رفته و ما عقب مانده ايم.

پس زمينه را تا نصفه سبز مي کردم و نصف بالايي را آبي.خوبيش اين است که مانتو مي پوشد و کشيدنش راحت است دست،پا،شکم،صورت.

کمي رنگ سياه را با ....

داستان : مرده،زنده را کشت

quietman — Sat, 06 Sep 2008 19:11:18 GMT

بوي تند بنزين آزارم مي داد.چشمانم را باز کردم،شيشه ماشين شکسته بود،به زور از ماشين پياده شدم چشمهايم سياهي مي رفت به تابلو نگاه کردم «خيابان چهل و هشتم پرانو».

سرم درد مي کرد حادثه را به خاطر نمي آوردم.به شيشه اتومبيل نگاه کردم خون زيادي روي شيشه شتک زده بود و راننده آژانس پشت فرمان مرده بود.

دختري.....